เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึงของ
=====================================
Meet the eyes, Meet the Prince
"บทอัญเชิญวีรชนในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์รึ?"
'ฟอลชั่น ไนท์ซอร์ด' ชายผู้สืบทอดตระกูลอัศวินเวทไนท์ซอร์ดแห่งราชสำนักอังกฤษ
ได้เปรยพลางทำท่าสนอกสนใจกับหนังสือเวทโบราณที่เขาเพิ่งค้นเจอ
อัญเชิญวีรชนทั้ง 7 มาทำสงครามจอก
ผู้ได้รับชัยชนะ จึงจะได้พรจากจอก...
อย่างงั้นหรือ?
...
บางที "นี่" ล่ะอาจจะใช้ได้นะ
สำหรับ 'เรเปียร์' น้องชายสุดที่รักของผม
สำหรับฟอลชั่นแล้ว คงไม่ต้องให้คำนิยามเขาด้วยคำอื่นใดเลย
นอกเสียจาก "โลกทั้งใบ ยังสำคัญน้อยกว่าน้องชายของเขาคนเดียว"
ดังนั้นในส่วนลึกของจิตใจของผู้สืบทอดตระกูลอย่างเขา
ย่อมรู้สึกได้ถึงความไม่เท่าเทียมระหว่างเขาพี่น้อง
ต่อให้เรเปียร์จะได้รับความรักจากเขามากขนาดไหนก็ตาม
แต่มันก็ยังคงไม่ยุติธรรมเพียงพอ... ในสายตาของพี่ชายอย่างเขา
โอกาสมาถึงแล้ว ลงมือเลยดีกว่า!
===================
ใช้เวลาไม่นานนัก การตระเตรียมการเพื่อ "พิธีกรรมอัญเชิญวิญญาณวีรชน"
ก็กำลังจะเริ่มขึ้น ณ ห้องใต้ดินของคฤหาสน์ไนท์ซอร์ด ใช้น้ำมนต์วาดต่างวงเวท
และสื่ออัญเชิญวางไว้ที่กึ่งกลาง ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าท่ามกลางของสะสม
อาวุธและชุดเกราะสมัยยุโรปกลางอันเลอค่ามากมายนับไม่ถ้วนนี้
ย่อมต้องมี "สื่อ" ที่สามารถส่งไปถึงวีรชนที่เขาต้องการได้แน่
"นี่ล่ะ หมวกเกราะของเซอร์ แลนซลอตในตำนาน"
ฟอลชั่นเลือกหยิบหมวกเกราะของอัศวินคนโปรดของน้องชาย
หากพ่อไม่โดนหลอก ของสิ่งนี้ย่อมต้องใช่ของจริงเป็นแน่
"คราวนี้เรเปียร์อาจจะรักพี่ฟอลมากขึ้นกว่าเดิมก็ได้น๊า"
ฟอลชั่นใจลอยคิดไปไกลถึงน้องชายที่อยู่ที่สถาบันเวทอันห่างไกล
ว่าน้องจะทำหน้าอย่างไรเมื่อเห็นฮีโร่ของเขาตัวจริงตรงหน้า...
ต่อให้เขาแพ้ในสงครามจอกก็เถอะ
แค่ให้ได้เห็นรอยยิ้มขอบคุณจากใจของเรเปียร์ก็คุ้มแล้วล่ะน่า!
นอกเหนือจากนั้นก็ของประดับตกแต่งเล็กน้อยเพื่อให้สมเกียรติ "วีรชน"
ผู้จะมาทำศึกร่วมกับเขา...
บางทีกระดูกสัตว์แกะสลักที่พ่อได้มาจากแขกชาวตะวันออกคู่นี้คงพอได้
พ่อบอกว่าล้ำค่าและหายากมากทีเดียว แต่กระดูกสัตว์ ก็เป็นแค่กระดูกล่ะน่า
แล้วพิธีกรรมก็เริ่มขึ้น...
จอมเวทหนุ่มได้ร่ายบทอัญเชิญอันซับซ้อนผ่านวงเวทน้ำมนต์ขนาดใหญ่เบื้องหน้า
เขามีความรู้สึกเด่นชัดว่า 'อะไรบางอย่าง' ได้ตอบรับคำเชิญของเขา
แสงสว่างวาปเกิดขึ้นในขณะเดียวกันกับที่
เขารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่ผ่านวงเวทออกมา
พลังงานซึ่งเปี่ยมด้วยพลัง
หากแต่ว่า... ช่างมีความโศกเศร้าแฝงอยู่มากมายนัก
ทว่าในตอนนี้ฟอลชั่นยังคงมองไม่เห็นอะไรเบื้องหน้า
เนื่องจากกลุ่มหมอกควันหนาได้บดบังบางสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า
แม้จะสัมผัสได้ถึงพลังนั้น แต่ก็ไม่อาจเอื้อมถึง
หนำซ้ำกลุ่มควันยังผลักดันเขาให้ออกห่างเสียจนเขา
ต้องเลือกป้องกันตนเองก่อนที่จะพยายามเพ่งมองอะไรในนั้น
ใช้เวลาไม่นานกลุ่มหมอกคงันหนาก็จางลง
และหายไปราวกับไม่เคยเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่
หากแต่เหลือเพียงเจ้าของนัยน์ตาคู่หนึ่งเบื้องหน้าจอมเวทหนุ่มผู้นี้
(กดที่รูปเพื่อดูภาพใหญ่ได้ค่ะ)
(ท่านี้มันคุ้น ๆ นะ (ฮา))
เรเปียร์ครับ...
พี่ฟอลขอโทษนะ
ดูท่าพ่อจะโดนหลอกให้ซื้อชุดเกราะของปลอมมาแล้วล่ะ...
===================================
จบไปแบบเกรียน ๆ ชอบกล 555
สรุปว่านายฟอลก็อยากเอาใจน้องอยู่ดีล่ะ
คิดพล๊อตต่อของสองคนนี้ได้เพียบ แต่ไม่มีเวลาทำ T{}T
ราว ๆ มิถุนาคงเริ่มว่าง หวังว่าจะทำตัวครึกครื้่นกว่านี้่ใด้ค่ะ TwT>
อยากบอกว่าเขียนคอมมิคเสร็จก่อนอีเวนท์จะออกอีก
เขียนในห้องเรียน ขณะรายงานธีสิสเลยทีเดียว (ฮ่า)
แต่อยากติดสกรีนโทน ทำไปทำมาเลยลากยาวมาจนวันสุดท้าย OTL
ส่งเลทอีก ไม่เป็นไร ถือว่าร่วมกิจกรรมล่ะนะ 55
ดูอเวนเจอร์แล้วอยากส่งวีรชนเพิ่มมาก (แน่นอนว่าเป็นเทพ 555)
แต่จนปัญญา แค่ตัวเดียวยังเล่นไม่ทันเล้ย OTL
เอาเป็นว่ายังไงตอนนี้ก็ขอ...
ฝากองค์ชายหางม้า กับจอมเวทหางเปียไว้ด้วยนะค๊า >w<
บาย
